من این هستم!

  

الف ح الف الف ، همین قدر طولانی و همین قدر هم ساده

بعضی وقت ها از منِ من خارج می شوم و او می شوم. هنوز هم به قول مقدس فانی نمی دانم که :

او منم یا منم او یا بود از او منمم؟

فقط این را می دانم که همین ندانستن ها باعث شد تا امروز بنویسم.

نه کلاس،نه دانشگاه،نه همه آن کتاب ها و نه هیچ کدام از این هیچ کدام ها …

ترم سوم دانشگاه فارسی عمومی داشتم.استاد از این انسانهایی بود که در دریای ادبیات غرق می شوند و خدایشان شعر است قبله شان کتاب شعر و نمازشان شاعری و نهایتا هم دیوانه می شوند ( با توجه به اینکه دلیلی بر برتری عاقلی بر این نوع دیوانگی وجود ندارد)

این انسان با تمام این دیوانگی هایش آخر ترم در حضور همه دانشجوها به این نتیجه رسید که من دیوانه ام!

حال تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل